W wyniku II wojny światowej większa część Wrocławia uległa zniszczeniu. Polacy przybyli do tego miasta podjęli się ogromnego wysiłku jego odbudowy. W komunistycznym systemie gospodarki centralnie planowanej, która nieustannie borykała się z brakami materiałowymi, architekci próbowali przemycać nowoczesne rozwiązania zarówno artystyczne, jak i techniczne.
Pomimo licznych ograniczeń, między rokiem 1945 a 1989, powstało we Wrocławiu
kilkadziesiąt interesujących obiektów architektonicznych, w tym kilka o randze
europejskiej Zawdzięczamy je przede wszystkim pokoleniu twórców, którzy tuż po wojnie
rozpoczęli studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, a po 1956 roku
pracę w państwowych pracowniach. Spacer śladami powojennej architektury może być jednocześnie spojrzeniem na historię Wrocławia w okresie PRL-u. Kolejne przełomy polityczne przynosiły bowiem zmiany we wszystkich dziedzinach życia społecznego, także w kulturze i sztuce. Były one wyraźnie widoczne w architekturze ze względu na szczególne związki łączące ją z polityką i gospodarką.
Wystawa skierowana była głównie do miłośników architektury, historii miasta, tych którzy pamiętają Wrocław odbudowany po wojnie oraz tych, których zachwyca Wrocław nowoczesny i ten z historycznych zdjęć i obrazów.
Partner:
Patron honorowy:
Patroni medialni:
21/07/2008
„Całe morze budowania” Wrocławska Architektura 1945 — 1989
Gdy 6 maja 1945 roku upadła Festung Breslau, stolica Dolnego Śląska była wielkim rumowiskiem dymiących zgliszczy. Zniszczenie dzielnic południowych Wrocławia sięgało
90 procent, Stare Miasto i Śródmieście w połowie legło w gruzach. Polacy, którzy przybyli do tego zrujnowanego miasta, musieli je nie tylko poznać, oswoić, ale też odbudować .
